Update vanuit The Ark

Terwijl de zon in Ngoliba genadeloos scheen, raakte het brandhout op en dreigde de keuken te moeten stoppen met het bereiden van warme maaltijden. Bijna alle kinderen konden vakantie vieren bij familie buiten de deuren van The Ark, kwamen weer veilig terug en konden weer naar school. Er sprongen een paar belangrijke mijlpalen uit op onderwijsgebied. Het team van Caroline bleef verder gewoon doen wat het al jaren doet: er zijn, voor ieder kind, elke dag opnieuw.

Bijna geen brandhout meer, en toch elke dag warm eten

Het klinkt bijna te simpel om waar te zijn, maar het was de grootste zorg van de maand juli: er dreigde een tekort aan brandhout. Geen brandhout betekent geen gekookte maaltijden en bij The Ark eten de kinderen drie keer per dag warm. Dankzij een aantal mensen die op de oproep van The Ark ingingen, bleef de keuken draaien.

Een nieuw kind

The Ark mocht één nieuw kind verwelkomen in The Ark, doorverwezen door de kinderbescherming in Thika East. Meteen kreeg het zorg, bescherming en een bed.

Hoe belangrijk zijn bezoekers?

Er kwamen veel bezoekers langs deze periode. Mensen die met de kinderen kwamen zitten, spelen en naar ze luisterden. Voor kinderen die weinig vaste grond onder de voeten hebben gehad, is dat meer dan fijn: het is het bewijs dat er buiten de muren van The Ark ook mensen om hen geven.

Naar huis, en weer terug

Toen de scholen sloten voor de vakantie, begon het belangrijkste programma van de zomer: gezinshereniging. Zoveel mogelijk kinderen zijn, zorgvuldig voorbereid en begeleid door het maatschappelijk werkteam, een paar weken naar familie of verzorgers geweest. Geen vrijblijvend uitstapje, maar een ingewikkelde stap in een langer proces: banden herstellen, kijken of een gezin er (weer) klaar voor is, en het kind laten voelen dat het ergens bij hoort.

Niet elk kind kon gaan. Negen kinderen, zeven jongens en twee meisjes, blevend achter omdat er nog geen geschikt gezin voor hen gevonden is. Dat blijft een openstaande vraag in Thika: zijn er gezinnen die bereid zijn om, al is het voor een weken paar, hun deur open te zetten?

Iedereen die ging, kwam met verhalen terug. Sommige kinderen kwamen enthousiast terug en wilden graag vertellen over de activiteiten die zij samen met hun familieleden hadden ondernomen. Anderen deelden verhalen over hun families, gemeenschappen en de ervaringen die zij tijdens hun verblijf hadden opgedaan.

Deze gesprekken zijn belangrijk, omdat ze de verzorgers en maatschappelijk werkers helpen begrijpen hoe ieder kind de gezinshereniging heeft ervaren. Ze helpen ook in te zien waar verdere ondersteuning nodig is, terwijl gezinnen voorbereiden worden op een mogelijke terugkeer van hun kinderen. Gezinshereniging betekent niet simpelweg dat een kind naar huis wordt gestuurd. Het vraagt om een zorgvuldige voorbereiding, beoordeling en opvolging. Ook moet worden vastgesteld of het gezin klaar en in staat is om een veilige en ondersteunende omgeving voor het kind te bieden.

Na de vakantie ging iedereen terug naar school en dat vroeg om schoolgeld, uniformen en materialen. Eén kind begon aan de basisschool. Een belangrijke stap naar de onderwijsreis van dit kind. Twee jongens zijn begonnen aan een vervolgopleiding, en een ander meisje stond op het punt hetzelfde te doen. Voor deze kinderen is dat geen kleine mijlpaal, het is het bewijs dat voldoende zorg en investering iets oplevert.

Ondertussen ging het gewone werk door: individuele groepsgesprekken met de kinderen, huisbezoeken bij families en een bestuursvergadering waarin de voortgang van The Ark werd doorgenomen. The Ark gelooft dat gezinsgerichte zorg, wanneer dit veilig is en in het belang van het kind, kinderen een belangrijk gevoel van verbondenheid en identiteit kan geven. Daarom blijft het nauw samenwerken met gezinnen en het Department of Children Services om kinderen en families voor te bereiden op een succesvolle en duurzame terugkeer naar het gezin. Ten slotte werd in augustus Clements verwelkomd om een paar weken te werken met de kinderen en het team.