Wakati wa ziara yangu ya awali katika The Ark, niligundua jambo fulani. Vijana wana mawazo mengi — mawazo mazuri pia. Lakini kati ya "je, tukifanya…" na kuyatekeleza kweli kuna pengo, na ilionekana ni kubwa mno kulivuka peke yao. Wazo halijigeuzi lenyewe kuwa mpango. Kuna kitu zaidi kinachohitajika.

Kwa hiyo safari hii tuliketi kwenye duara. Vijana kumi na wawili, mpango mmoja: duka lao wenyewe.

Meza ilikuwepo tayari. Kilichokosekana ni bango, ili wageni waone kilichopo pale. Tulikuwa na chaguo tatu: kuchapisha kwenye karatasi, kuchonga kwenye mbao au kushona kwenye kitambaa. Tulizijadili moja baada ya nyingine. Faida ni ipi? Na hasara ni ipi? Karatasi ni ya haraka, lakini inachanika. Kitambaa ni kizuri na unaweza kukikunja — lakini shuka jeupe huchafuka ndani ya wiki moja. Mbao ni ghali zaidi na unahitaji vifaa, lakini hudumu kwa miaka. Anayependa kuchapisha, anyooshe mkono. Hakuna. Wanaopenda mbao? Mikono saba. Kwa kauli moja.

Kisha niliuliza swali ambalo huenda lilikuwa muhimu kuliko yote: kwa nini jambo hili litashindwa? Hakuna pingamizi. Basi huo ni uamuzi.

Kusema hapana

Kisha: nani atahakikisha bango linapatikana? Nilimtazama Jeff. "Hapana," alisema.

Nilidakia jambo hilo kwa makusudi. Nchini Kenya kwa kweli hakuna utamaduni wa kusema hapana. Watu husema "ndiyo" — kwa adabu, kwa heshima, ili wasimwangushe mwenzao — hata kama jibu halisi ni hapana. Nchini Uholanzi tunasema hapana moja kwa moja tukidhani jambo halitawezekana. Niliwaambia vijana kwamba Jeff alifanya jambo sahihi kabisa. Ukithubutu kusema hapana, wengine wanajua wanaweza kuitegemea ndiyo yako. Hasa kati ya marafiki, na zaidi kati ya washirika wa biashara.

Kisha nilimwuliza Jeff swali lingine: nani anaweza kukusaidia? Hakuhitaji kufikiri kwa muda mrefu. Akiwa na Mitchel, Mutuko na Joël kando yake, hapana yake iligeuka kuwa ndiyo — na sasa ni ndiyo anayoweza kuitimiza. Jeff ndiye kiongozi wa kazi ya bango.

Mkuu wa Ununuzi

Duka bila bidhaa ni meza tu. Evans akawa Mkuu wetu wa Ununuzi — cheo alichokipokea kwa furaha dhahiri. Yeye atahakikisha daima kuna kitu cha kuuza: bangili za shanga, mikufu, kofia, michoro na mifuko yenye nembo ya The Ark. Kwa mifuko hiyo anaweza kwenda kwa Bwana Richard, ambaye tayari ameahidi kuleta ile ya kwanza. Na ndiyo, kujadiliana bei kunaruhusiwa. "Hii ni kwa ajili ya makao ya watoto — unaweza kutupa punguzo kidogo?" Evans alionekana kulifurahia wazo hilo.

Mtu mmoja aliuliza kama nguvu kazi pia inahitajika. Bila shaka — "ni ninyi nyote," nilisema. "Si mimi, mimi naenda nyumbani. Nitaomba." Baada ya kimya kifupi: "Hiyo pia ni kazi."

Shilingi 7,500

Kwa kuanzia, ninatuma shilingi 7,500 za Kenya (takriban €50) kwenye akaunti ya M-Pesa ya mwenyekiti, ambaye kundi zima lilimwona kuwa mwaminifu. Niliweka sharti moja: nitakaporudi, pesa na bidhaa kwa pamoja ziwe na thamani ya zaidi ya shilingi 7,500. Zifanyeni zikue. Na mhusishe kila mtu, hata wadogo — mchoro wa mtoto wa miaka sita nao una thamani ya shilingi 20, 50 au 100.

Na kisha kulikuwa na Ryan

Kilichobaki moyoni mwangu zaidi kutoka mchana huo hakikuwa kwenye ajenda. Ryan ana usonji na hazungumzi. Alikuja mwenyewe kuketi kwenye duara — na akabaki mkutano mzima. Bila kusema neno, alikuwepo. Na nilipomwomba kila mmoja ahadi yake mwishoni, sikumruka. Yeye ni mmoja wetu tu.

Makubaliano

Mwishoni nilizunguka duara. Vincent, unaahidi tutafanikisha jambo hili? Hussein? Ryan? Evans? Tom? Jeff? Mitchel? Joël? Patrick? Brian? Mutuko? Mmoja baada ya mwingine: ndiyo. Kusema kweli, nilifurahi zaidi kwamba sasa nilijua majina yote.

"Mabibi na mabwana," nilianza. Vicheko vidogo. "Mabwana. Mnatambua kwamba sasa tuna duka pamoja?"

Walitambua.

Nini kinafuata

Ufunguzi ulipangwa Jumamosi tarehe 12 Septemba, lakini bado tunasubiri fulana (T-shirt) zifike. Ninachosikia zaidi: wanalichukulia jambo hili kwa uzito. Fulana zimeagizwa hata kwa saizi tofauti — hiyo ndiyo kumfikiria mteja wako. Duka likifunguliwa, mtasoma habari zake hapa.