Soms zegt één zin meer dan een heel verslag. "Ik ben een wees," zegt Clinton Kamau als ik hem vraag wie hij is. En tijdens mijn verblijf in Kenia zat ik zelf op een middag in het busje, zonder woorden, na een bezoek aan een oma en twee kleinkinderen die wonen in een hokje zo groot als mijn voorraadkast.

In deze nieuwsbrief deel ik twee verhalen die me niet meer loslaten. Clinton vertelt openhartig over opgroeien zonder ouders, over boosheid en vergeving, en over wat hij zijn moeder zou zeggen als hij haar vandaag zou ontmoeten. Daarna neem ik je mee naar Ian, Yvonne en hun oma. Mijn oproep op LinkedIn leverde meer op dan ik had durven hopen, en de klus bleek een stuk ingewikkelder dan even een muurtje bouwen.

Ook in The Ark stond de zomer niet stil. Het brandhout dreigde op te raken, bijna alle kinderen gingen een paar weken naar familie, en een aantal van hen zette een belangrijke stap in hun schoolloopbaan. Een groep jongens van The Ark begint bovendien een eigen giftshop, met zelfgemaakte sieraden, tekeningen en tassen met het logo van The Ark. Ik gaf ze een startbedrag en één opdracht: laat het groeien. In de rubriek Leer het bestuur kennen stelt Martijn zich voor. Hij is bestuurslid van Mwanzo en al meer dan vijftig jaar mijn vriend, sinds de kleuterklas.

Het zijn heel verschillende verhalen, maar ze hebben één rode draad: wat het betekent als er iemand naast je komt staan.

Het is al een tijd geleden dat je een nieuwsbrief van ons hebt ontvangen. Het blijkt lastig om het schrijven van een nieuwsbrief te combineren met onze drukke banen. We zijn nog steeds op zoek naar iemand die ons kan helpen met het beheer van onze socials en de nieuwsbrieven. We houden je uiteraard op de hoogte, maar tot we iemand hebben gevonden, streven we naar één nieuwsbrief per twee maanden.

Dank voor jullie steun en veel lees- en kijkplezier,

Martijn, Lente en Clements